Deze juffer keek nogal raar op. Na een jaar van afwezigheid is de bergelenblogger terug. Het laatste jaar heb ik om professionele redenen het ganse vlaamse land rond gezworven. Vanaf vandaag kan je hier terug het reilen en zeilen van de natuur in de Bergelen op de voet volgen. Ik ben alvast benieuwd wat er nu weer ontdekt zal worden. Deze juffer houd alvast een oogje in het zeil ...
... zijn er altijd maar daarom zie je ze niet altijd. In het voorjaar proberen ze als klein spinnetje een plaats op te eisen waar ze kunnen opgroeien. Zij die het overleeft hebben, zijn na een zomer lang insecten vangen groot geworden. Kijk maar eens in de tuin of ergens in het struikgewas. Ze zitten klaar in netten, op de grond en zelfs in bloemen om hun prooien te verschalken. De meeste spinnen hebben niet alleen 8 poten maar ook 4 paar ogen. Mensen bekijken spinnen meestal met een bange blik. Eigenlijk ben ik benieuwd hoe zij ons zien ... Misschien hebben ze voor elke poot een oog. Kwestie van niet te struikelen.
... en de romantiek. Dit paringswiel heeft de vorm van een hartje. Dit lijkt op het eerste zicht romantisch. Het is maar schijn. Bij de paring van deze juffers neemt het mannetje (blauw) het vrouwtje bij de nek. Daarna buigt het vrouwtje haar lichaam naar het mannetje toe. Eerst haalt het mannetje eventueel sperma van het ander mannetje uit de paringsholte om daarna zijn eigen zaad ter beschikking te stellen. Hij houdt het vrouwtje bij de nek tot ze haar bevruchte eitjes in het water heeft gelegd.
